چو آفتاب سپهر كمال خان زمان * به اوج جاه برآمد ز لطف « شاه نجف » دلم ز پير خرد جست سال تاريخش * سپهر گفت بگو « آفتاب اوج شرف » « 1 » ( ص 438 ) اعتبار اين متن طبعا به مندرجات روضهء دوازدهم آن است كه در آن به شرح كارهاى بيگلر بيگان كهگيلويه و خوزستان و مناطق پيوسته پرداخته و بىگمان اطلاعاتى را كه دربارهء خوزستان و منطقهء لرنشين فارس در خود ضبط كرده است ، از قبيل عمليات شرارت‌انگيز قلندر و سپس هدايت الله آرندى و اطلاعى كوچك دربارهء ملّا كمال غياث ( ص 468 ) و بهاى مرواريد در زمان تأليف كتاب ( ص 51 ) و اقدامات سيد على خان والى خوزستان ( 502 و جز آن ) در جاى ديگر نمىتوان يافت . منابع متن نام كتابهاى تاريخى زيادى را مىآورد كه نمىتوان گفت همهء آنها را ديده بوده است و بسا كه نام آنها در متون نزديكتر به عهد تأليف وجود داشته و او عينا عبارت را نقل كرده است . از جمله نام تاريخ ملك‌نامهء سلجوقى است كه به ظنّ يقين از مآخذ ديگر بدين كتاب آمده است . به هر تقدير نام كتابهاى تاريخى كه ذكرشان را در اين متن مىبينيم چنين است : - اعمال الاعيان - تاريخ جهانگشا - تاريخ سلاجقه - تاريخ معجم - تاريخ وصاف - روضة الاخبار - زبده التواريخ حافظ ابرو - صور الاقاليم - مجالس المؤمنين - تاريخ بناكتى - تاريخ حكماء - تاريخ گزيده - تاريخ ملك‌نامه - تحفة الغرائب - روضة الصفا - شاهنامه - متون الاخبار - مسالك و ممالك

--> ( 1 ) . يعنى 1074 .